Op luxe zoals we die nu kennen, zal WEL moeten worden ingebonden, willen we de klimaatdoelstellingen halen.

Op luxe zoals we die nu kennen, zal WEL moeten worden ingebonden, willen we de klimaatdoelstellingen halen.

Opinie, Simon Lietar, erg bezorgde burger en vader van 2 kinderen

Beste @Pieter Boussemaere. Ik waardeer jouw inzet voor onze toekomst. Na het lezen van jouw laatste opinie in de standaardvan 24 april 2019 kon ik het niet laten jou van een vriendschappelijk weerwoord te dienen.

Met de titel die je boven jouw opinie plaatst - ‘Inboeten op luxe en comfort is geen vereiste om de klimaatkwestie op te lossen’ - haal je je eigen doelstellingen onderuit. Je zet je enorm in voor de transitie naar een koolstofarme economie. Maar met deze retoriek ga je volgens mij de mensen laten kiezen voor het voordeel van de twijfel waarbij hun verworven “luxe” op de eerste plaats zal blijven staan en pas als het even kan, zullen ze misschien kiezen voor CO2 vrije alternatieven.

Dus net zoals de eenzijdige culpabilisering van de afgelopen decennia, waarbij het “consuminderen” vaak aangehaald werd, zal ook de retoriek die zegt dat we niet moeten inbinden om de klimaatdoelstellingen te bereiken, niet het gewenste resultaat hebben.

Je probeert jouw stelling vanuit verschillende wetenschappen te onderbouwen.

De sociale, die zegt dat er nog geen code is gevonden om mensen te doen consuminderen uit eigen wil. Klopt waarschijnlijk.

De politieke, die stelt dat je als politieker de mensen doet inbinden op luxe en werkgelegenheid, dat je niet zal worden herverkozen. Klopt ook.

De economische die stelt dat je door te consuminderen de werkgelegenheid en de economische stabiliteit in gevaar brengt. En dat blijkbaar de VS de afgelopen jaren dankzij de massale inzet op schaliegas en de minder massale inzet op hernieuwbare energie er toch zijn in geslaagd om de uitstoot met 10% te verminderen terwijl de economie in dezelfde tijd met 30% zou zijn gegroeid. Zal ook wel kloppen.

Maar dan heb ik toch de volgende bedenkingen.

Het economische.

De circulaire economie, dat toch op zijn minst het systeem is waar we naartoe moeten? Hierbij zal toch moeten worden ingebonden op onze luxe? We kunnen niet langer alles weg gooien en laten ophalen? Neen. Alles moet meer en meer worden gesorteerd en eventueel teruggebracht worden. Dit kan je niet verkopen als “niet inbinden”. Dit vraagt aandacht en energie. Voor zowel de producent, als de consument.

Maar ook het inzetten op elektrificering. Ja, dat is de toekomst. Maar ook daar zullen we moeten inbinden. Ik geloof niet, dat we de klimaatdoelstellingen kunnen halen met zomaar alle wagens (in België meer dan 5 miljoen) door een elektrische te vervangen. Ik las net op de website van de wereld bank dat als we onder het 2°C scenario willen blijven, dat de mijnindustrie wel zal moeten groeien met 1000% om al die mineralen en metalen te voorzien voor alle elektrische auto’s, zonnepanelen, windmolens,....(Geen wonder dat Bolsonaro zo tekeer gaat tegen zijn bevolking in Brazilië. Wie rijk wil worden? Investeer in de mijnindustrie!)

En wat met de milieu impact van die mijnen? Wat met de milieu impact van dat propere projectje - schaliegas genoemd- in de VS en Canada?

De werkgelegenheid?

Ik erken dat werk belangrijk is. Het geeft zin aan je leven. Het stelt je in staat te leven. Alleen is er wel iets grondig mis met het hele werkgelegenheid verhaal. Een huishouden runnen is niets waard in onze economie. Vrijwilligerswerk is niets waard in onze economie. Geeft alle werk zin? Bijna alle sectoren zijn al jaar en dag onderhevig aan mechanisering en computerisering. Waarbij al erg veel banen zijn gesneuveld. Het einde is hier nog niet in zicht in deze. Is het geen utopie om te blijven inzetten op deze manier van werk uitvinden om toch maar de economie te spijzen?

Politiek ligt de oproep om in te binden inderdaad erg moeilijk. Maar er zijn voorbeelden in de geschiedenis, zoals in de wereldoorlogen, waar mensen massaal op rantsoen zijn gezet en massaal  in dienst moesten treden voor het “vaderland”. En natuurlijk staan de meesten mensen daar niet voor te springen. Ik ook niet. Maar ik vind de huidige klimaat situatie niet onderdoen aan de toen dreigende krachten.

Maar goed. De hierboven aangehaalde bedenkingen zijn erg complex en laten zich natuurlijk niet vatten in een opinie.

De doodsteek, die je eigenlijk aan jezelf hebt te danken. Is, dat je zelf zegt dat we er niet onderuit kunnen. We MOETEN consuminderen.

Alvast volgens jou op vlak van vliegreizen en vlees eten. Waar ik volledig met akkoord ga. En waarvan ik vind dat we hierin snel en erg drastische reguleringen moeten instellen. Maar volgens mij ook nog op veel andere vlakken. Denk aan hoe ruim en verspreid we wonen, denk aan kleding, denk aan voeding, denk aan reizen,....

Ik begrijp je bedoeling. Die is mijn inziens om de focus te leggen op de juiste zaken: het stoppen met kiezen voor fossiele brandstoffen. Dit door te desinvesteren, door over te schakelen van energieleverancier en als het kan jouw eigen verwarmingssysteem en transport te elektrificeren. “First things first”. Dat is inderdaad wat we snel moeten doen.

Je loopt jezelf echter voorbij door te stellen dat dit niet aan onze (huidige)luxe zal raken.

We moeten als maatschappij snel realiseren wat wel en niet meer kan. Wat voor ons het “goede leven” is en wat we daarvoor nodig hebben. Samen met mensen zoals u, die veel inzicht hebben in de hele problematiek.

We moeten wel duidelijk zijn in onze boodschap. Dit verkopen als “niet inboeten in luxe” zal niet het beoogde resultaat behalen. Want mijn vrouw wil liever op wereldreis dan een warmtepomp kopen.

Met vriendelijke groeten

Simon Lietar